Φαντάζομαι ότι τις τελευταίες ώρες δημοσιογράφοι, αναλυτές και bloggers θα έχουν βάλει φωτιά στα πληκτρολόγια τους μετά την καθιερωμένη ομιλία και συνέντευξη του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στην έκθεση της Θεσσαλονίκης. Έτσι ότι κι αν πω εδώ δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το μόνο που κάνω είναι να εναποθέτω μια σειρά από σκέψεις περισσότερο για να ξεδιαλύνω τις προσωπικές μου διαπιστώσεις παρά για να βγάλω όποιας μορφής συμπεράσματα.

Βλέπετε η απόσταση έχει αρκετά αρνητικά αλλά έχει και τα θετικά της. Μακρυά από την καθημερινή υστερία και μιζέρια των Ελληνικών ΜΜΕ έχεις κατά κάποιο τρόπο ποιο καθαρό μυαλό να ακούσεις και παράλληλα ζώντας σε μια διαφορετική μορφής κοινωνία όπως αυτή η Σκανδιναβική έχω την πολυτέλεια της χαλαρής ανάγνωσης της πραγματικότητας.

Αλλά ας ξεκινήσω από μια προσωπική έκπληξη, υπάρχει ακόμα η έκθεση Θεσσαλονίκης; Ποιος είναι ο σκοπός της και ποιοι συμμετέχουν; την έκθεση την έχω επισκεφτεί δύο φορές και αυτό τη δεκαετία του 80 και παραδέχομαι από τότε μου φαινόταν αδιάφορη μιας και το μόνο που έκανε ήταν να προωθεί σε ένα πολλές φορές εντεταλμένο κοινό τα επιτεύγματα της σοσιαλιστικής κυβέρνησης μιας και τα περισσότερα περίπτερα ήταν κρατικά ή να δίνει στοιχεία για την αντιπολίτευση να γκρινιάζει. Παράλληλα και εκεί ήταν το πιο σημαντικό επίτευγμα της έκθεσης, η ευκαιρία για να γνωρίσουμε όλοι μας την νυχτερινή ζωή της συμπρωτεύουσας και τους λίγο γνωστούς για τους Αθηναίους αλλά μυθικούς ήδη λαϊκούς τραγουδιστές Καρρά και Μαριώ.

Αλλά η δεκαετία του 80 ήταν το κάτι άλλο, οι BeeGees μεσουρανούσαν με το ...stay alive και ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός χόρευε ζεμπέκικο στο ρυθμό της Ρίτας Σακελαρίου, μια περίοδος από πλαστικό και σιλικόνη. Μέσα στο σύνδρομο του kitch που κυριαρχούσε στην Ελληνική κοινωνία η έκθεση της Θεσσαλονίκης έδενε απόλυτα. 'Άλλωστε την εποχή εκείνη ακόμα και η συνείδηση των Ελλήνων ήταν από πλαστικό και το πολυτεχνείο είχε ήδη μεταμορφωθεί σε σχολική γιορτή και ευκαιρία για κοπάνα, το δε 'ψωμί, παιδεία, ελευθερία' είχε γίνει αντιπαροχή ή αυτοκίνητο και δη τεσσάρων τροχών.

Αλλά δεν ζούμε πια στη δεκαετία του 80 είμαστε δύο δεκαετίες μετά και εκεί είναι που η σημερινή Ελλάδα και οι πολιτικοί της με τρομάζουν περισσότερο. Φαίνεται ότι δεν το έχουν καταλάβει ότι ζούμε στο 2008 και ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; Ότι καταφέρνουν να μπερδέψουν σε θεωρητικό επίπεδο και τον κόσμο. Το θεωρητικό επίπεδο το τονίζω γιατί όταν έρχεται η ώρα του λογαριασμού ο καθένας καταλαβαίνει σε ποια χρονιά βρίσκεται πρακτικά αλλά όταν βλέπει τις οθόνες της τηλεόρασης σε όλα τα κανάλια να παίζουν Καραμανλή τότε νιώθει ότι βρίσκεται αλλού.

Αλλά είπαμε εγώ είμαι κυριολεκτικά αλλού και τα κριτήρια μου διαφέρουν. Μετά όμως το 80 μου ξαναεπιτέθηκε, θυμάστε εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 80, όταν η Ελλάδα κυριολεκτικά βυθιζόταν στα σκάνδαλα με το θέμα Κοσκωτά την κορυφή του παγόβουνου και τις μίζες να μπαίνουν από παντού, την αγορά του αιώνα να βυθίζει την Ελλάδα στο χρέος και υπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι να αποκτούν βίλες και τραπεζιτικούς λογαριασμούς στην Ελβετία. Δημοσιογράφους να κατηγορούν περισσότερο από πίκρα παρά από έρευνα συναδέλφους τους ότι τα πήραν από τον Κοσκωτά ενώ αυτοί μείναν απ' έξω από τη μοιρασιά – τραγικό βέβαια αλλά και αυτοί που τρώγανε και αυτοί που θελαν να φάνε ξέραν καλά ότι όλα ήταν από τις τσέπες του Ελληνικού λαού – και κομματικά στελέχη να κατακρεουργούν το δημόσιο χρήμα. Και στην κορυφή όλων αυτών ο Μένιος, ο αείμνηστος Κουτσόγιωργας ή ο Αντ-αυτού να κατηγορεί την δεξιά που άφησε καμένη γη!!! Και αυτό στη μόλις δεύτερη τετραετία διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ

Για προσπαθήστε να θυμηθείτε λιγάκι, δεν ξεπηδάει ένας αλλάζοντας υφυπουργός τύπου και ένας υστερικός υπουργός δημοσίας τάξεως; Θυμηθείτε κάποιους υπουργούς παρά τον πρωθυπουργό που μόνιμα δάνειζαν στον περίγυρο τους δισεκατομμύρια ενώ πριν την άνοδο του ΠΑΣΟΚ δεν τους ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους.

Τώρα θα μου πείτε γιατί τα θυμάμαι όλα αυτά. Μα για κοιτάξτε γύρω σας, για ακούστε τι είπε ο πρωθυπουργός, για δείτε τις απαντήσεις που έδωσε στα ΜΜΕ! Για όλα φταίει το ΠΑΣΟΚ και η καμένη γη που άφησε πίσω του και όπου δεν φταίει το ΠΑΣΟΚ, φταίει η διεθνής συγκυρίας και όλα αυτά συνοδευμένα με τις ανάλογες κορώνες για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας. Η πολιτική από τους αρχαίους χρόνους – για να χρησιμοποιήσω κι εγώ ένα cliche – είναι περισσότερο θέμα ηθικής παρά νομιμότητας, ο αυτοκράτορας Αύγουστος ήταν αυτός που τόνισε ότι δεν φτάνει να είναι η γυναίκα του Καίσαρα τίμια αλλά πρέπει και να φαίνεται τίμια. Τα κροκοδείλια δάκρυα του υπουργού από το κότερο ότι πρέπει και αυτός να θρέψει τα παιδιά του σε ένα λαό που πεινάει είναι η αποθέωση υποκρισίας μιας ολόκληρης κοινωνίας που έχει γαλουχηθεί και συνεχίζει να γαλουχεί τα παιδιά της με το αξίωμα, δεν έχει σημασία τι είσαι αλλά το ποιόν ξέρεις και όλοι ζούμε για μια αρπαχτή!

Ο κύριος Καραμανλής είναι ακατάλληλος για πρωθυπουργός της Ελλάδας και αυτό μην παρθεί σαν μια αντιπολιτευτική κορώνα γιατί θεωρώ τον Παπανδρέου ακόμα χειρότερο. Και οι δυο τους ακόμα και εν αγνοία τους είναι παραδοσιακά κομμάτι της διαπλοκής και αυτό θα εκλείψει από την Ελληνική πολιτική ζωή μόνο όταν απουσιάσουν αυτά τα κομματικά τζάκια. Φυσικά δεν θεωρώ υποψήφιο τον φασιστοθρεμένο Καρατζαφέρη ή τον άνθρωπο βιτρίνα του Συνασπισμού. Το ΚΚΕ και η Παπαρήγα είναι εκτός ανταγωνισμού, αυτοί κυριολεκτικά ζουν στο κόσμο τους. Τι απομένει; Ίσως αν θέλουμε να παραμείνουμε στην υπαρκτή πολιτική σκηνή να πρέπει να κοιτάξουμε τους νεότερους πολιτικούς, αυτούς που μπήκαν στην πολιτική ανεξαρτήτως πολιτικών θέσεων για τις ιδέες τους αν υπάρχουν κάποιοι που δεν έχουν διαβρωθεί ακόμα ή ίσως ακόμα καλύτερα να ήρθε η ώρα για την Ελλάδα να βρει τον δικό της Obama και την πραγματική αλλαγή!